Deuteronomy 27 – Eksposisyong Pag-aaral sa
Biblia
Ang Tipan na Isinulat sa Bato at ang Pagpapahayag ng Pagpapala at Sumpa
Ang Deuteronomio 27 ay isang kabanata ng muling pagpapatibay ng tipan. Nakatayo na ang Israel sa hangganan ng Lupang Pangako. Si Moises, na malapit nang mamatay, ay nagbibigay ng huling mga tagubilin kung paano pampublikong pagtitibayin ang tipan sa pagitan ni YHWH at ng Israel sa sandaling tumawid sila sa Jordan.
Ang kabanatang ito ay nagsisilbing tulay mula sa mga kautusan ng Torah patungo sa mga pagpapala at sumpa na mas detalyadong ilalahad sa Deuteronomio 28. Ang diin ay hindi lamang pagsunod, kundi katapatan sa tipan na ipinapakita sa pampublikong pagkilala, pagsamba, at pagpapasakop sa awtoridad ng Diyos.
Ang istruktura ng kabanata ay liturhikal at tipan (covenantal), na kahawig ng sinaunang kasunduan ng mga hari at basalyo, ngunit natatangi dahil nakatuon kay YHWH bilang Hari.
Deuteronomio 27:1–8
Ang Utos na Magtayo ng mga Bato sa Bundok Ebal
Talata 1
Si Moises kasama ang matatanda ng Israel ay nag-utos sa bayan.
Mahalaga ito dahil ipinapakita ang pagpapatuloy ng pamumuno. Malapit nang mamatay si Moises, ngunit ang awtoridad ng tipan ay nananatili sa mga pinunong itinalaga ng Diyos.
Ang salitang “ingatan” (shamar) ay hindi simpleng pagsunod lamang kundi pagbabantay, pagpapahalaga, at pag-iingat ng mga utos.
Talata 2
Sa araw na tatawid kayo sa Jordan, magtatayo kayo ng malalaking bato at lalagyan ng palitada.
Ang pagtawid sa Jordan ay simbolo ng paglipat mula sa disyerto patungo sa pangakong mana.
Ang mga batong ito ay nagsisilbing pangmatagalang alaala ng tipan.
Ang salita ng Diyos ay dapat:
nakikita,
naaalala,
at ipinamamana sa susunod na henerasyon.
Talata 3
Isusulat ninyo sa mga bato ang buong salita ng kautusang ito.
Ipinapakita nito na ang pagmamana ng lupain ay hindi hiwalay sa pagsunod sa Torah.
Ang Israel ay hindi tumanggap ng lupain dahil sa sariling karangalan, kundi dahil sa tipan ng Diyos.
Talata 4
Itatayo ang mga bato sa Bundok Ebal.
Ang Bundok Ebal ay kaugnay ng sumpa, ngunit dito rin magtatayo ng altar.
Ipinapakita nito na ang paglapit sa Diyos ay may kaugnayan sa pagkilala sa kasalanan at sumpa.
Ito ay tumuturo sa teolohiya ng pagtubos:
ang kapatawaran ay nangyayari kung saan kinikilala ang sumpa.
Talata 5
Magtatayo kayo ng altar kay YHWH na hindi gagamitan ng bakal.
Ang simpleng altar ay nagpapakita na ang pagsamba ay hindi produkto ng kayabangan ng tao.
Ang kaligtasan ay gawa ng Diyos, hindi ng tao.
Talata 6
Gagamit kayo ng mga batong buo, hindi tinabas.
Ang kabuuan at pagiging buo ng mga bato ay simbolo ng kadalisayan.
Ang tao ay hindi maaaring baguhin ang paraan ng Diyos sa pagsamba.
Talata 7
Maghahandog kayo ng handog na sinusunog at handog pangkapayapaan at magagalak kayo sa harap ni YHWH.
Ang pagsamba ay may:
pagsuko (burnt offering),
pakikipag-ugnayan (peace offering),
at kagalakan.
Talata 8
Isusulat ninyo nang malinaw ang mga salita ng kautusan.
Ang salita ng Diyos ay hindi lihim o eksklusibo lamang.
Ito ay para sa lahat ng tao.
Deuteronomio 27:9–10
Ang Israel ay Opisyal na Bayan ng Diyos
Talata 9
“Ngayon ay naging bayan na kayo ni YHWH.”
Ito ay hindi unang pagtawag, kundi opisyal na pagpapatibay ng tipan.
Ang relasyon sa Diyos ay may kaakibat na pananagutan.
Talata 10
Sundin ninyo ang tinig ni YHWH.
Ang “pakikinig” (shema) sa Biblia ay hindi lamang pagdinig kundi pagsunod.
Deuteronomio 27:11–13
Ang Mga Tribo sa Bundok ng Pagpapala at Sumpa
Anim na tribo sa Bundok Gerizim (pagpapala):
Simeon
Levi
Juda
Isacar
Jose
Benjamin
Anim na tribo sa Bundok Ebal (sumpa):
Ruben
Gad
Asher
Zebulun
Dan
Neftali
Ang Israel ay literal na nakatayo sa pagitan ng pagpapala at sumpa.
Ipinapakita nito na ang buhay ng tipan ay may pagpili:
pagsunod o pagtalikod.
Deuteronomio 27:14–26
Ang Mga Sumpa ng Tipan
Ang mga Levita ay magpapahayag ng labindalawang sumpa, at ang bayan ay sasagot:
“Amen.”
Ang “Amen” ay nangangahulugang:
totoo ito,
gayon nga,
tinatanggap namin ito.
Talata 15
Pagsamba sa Diyus-diyosan
Ang lihim na paggawa ng rebulto ay sumpa.
Kahit nakatago, nakikita ito ng Diyos.
Talata 16
Paglapastangan sa Magulang
Ang paglapastangan sa ama at ina ay paglabag sa pundasyon ng tipan.
Talata 17
Paglipat ng Hangganan
Ang pandaraya sa lupaing mana ay laban sa Diyos na nagtakda ng teritoryo.
Talata 18
Panlilinlang sa Bulag
Ang Diyos ay tagapagtanggol ng mahihina.
Talata 19
Pagbaluktot ng Katarungan
Ang biyuda, ulila, at dayuhan ay dapat protektahan.
Talata 20–23
Mga Sekswal na Kasalanan
Kabilang ang incest, pakikipagtalik sa hayop, at iba pang imoralidad.
Ang kabanalan ay kasama ang sekswal na kadalisayan.
Talata 24
Lihim na Pagpatay
Ang Diyos ay nakakakita kahit ng nakatagong karahasan.
Talata 25
Suhol at Korapsyon
Ang katarungan ng Diyos ay hindi nabibili.
Talata 26
Pangwakas na Sumpa
Ang sinumang hindi sumunod sa buong kautusan ay sumpa.
Deuteronomio 27:26: Sumpain ang sinumang hindi mananatili sa lahat ng salita ng kautusan.
Itinuturo nito na ang bahagyang pagsunod ay hindi sapat.
Mga Pangunahing Teolohikal na Tema
1. Pampublikong Tipan
Ang pananampalataya ay hindi lamang panloob; ito ay hayagang pagtanggap.
2. Pagsamba at Pagsunod ay Magkaugnay
Ang altar at ang kautusan ay hindi maaaring paghiwalayin.
3. Nakikita ng Diyos ang Lihim na Kasalanan
Walang kasalanang nakatago sa Kanya.
4. Pagpapala at Sumpa ay Realidad ng Tipan
Ang buhay ay nakasalalay sa pagsunod o pagtalikod.
5. Ang Pagbabayad-sala ay Kaugnay ng Sumpa
Ang altar sa Bundok Ebal ay patunay na ang pagtubos ay nangyayari sa lugar ng sumpa.
Kaugnayan sa Bagong Tipan (Brit Hadashah)
Ginamit ni Pablo ang ideya ng sumpa ng kautusan sa Galacia 3.
Ang Mesiyas:
ay nagdala ng sumpa,
tumubos sa tao,
at nagbigay ng bagong buhay sa pamamagitan ng Espiritu.
Ang problema ay hindi ang kabanalan ng kautusan, kundi ang kawalan ng kakayahan ng tao na ganap itong sundin.
Pangwakas na Pagninilay
Ang Deuteronomio 27 ay hindi lamang kasaysayan.
Ito ay isang tipan na paghaharap.
Ang Israel ay nakatayo sa pagitan ng:
pagpapala at sumpa,
buhay at kamatayan,
pagsunod at pagsuway.
Ang kabanata ay nagtuturo na ang Diyos ay banal, ang kasalanan ay seryoso, at ang pagtubos ay kinakailangan.
At sa gitna nito, ang altar sa Bundok Ebal ay tahimik na nagpapaalala:
Ang tao ay nasa ilalim ng katotohanan ng pagkukulang sa tipan, ngunit ang Diyos mismo ang nagbibigay ng daan ng kapatawaran sa pamamagitan ng handog at pagtubos.