Joshua 2
Eksposisyon / Exegetical na Pag-aaral
Panimula
Ang Joshua kabanata 2 ay nagsisilbing paglipat mula sa paghahanda patungo sa aktwal na pagkilos. Narito na ang Israel sa silangan ng Ilog Jordan, nakaharap sa Jericho, handang pumasok sa Lupang Pangako na ipinangako kina Abraham, Isaac, at Jacob. Patay na si Moises, si Joshua ay naitalaga bilang pinuno, at ngayon nagsisimula na ang pagsakop.
Ang kabanatang ito sa unang tingin ay tila simpleng kuwento lamang ng mga espiya at isang babaeng patutot na si Rahab. Ngunit sa Hebreong pag-unawa ng Kasulatan, ito ay malalim na teolohikal.
Ipinapakita nito:
- Ang soberanya ng Diyos sa mga bansa
- Ang takot kay YHWH na lumalaganap sa Canaan
- Ang pagsasama ng mga Hentil sa tipanang pananampalataya
- Ang tensyon ng banal na hatol at banal na awa
- Ang propetikong larawan ng kaligtasan sa pamamagitan ng pananampalataya
Si Rahab ay isa sa pinaka-kamangha-manghang tauhan sa Kasulatan dahil siya ay:
- isang Cananeo
- isang babae
- isang patutot
- ngunit naging bahagi ng Israel sa pananampalataya
At kalaunan, siya ay naging bahagi ng angkan ng Mesiyas na si Yeshua (tingnan ang Mateo 1:5).
Joshua 2:1
“At si Joshua na anak ni Nun ay nagsugo ng dalawang lalaki nang palihim mula sa Shittim bilang mga espiya…”
“Joshua… nagsugo ng dalawang lalaki”
Hindi tulad ni Moises sa Bilang 13 na nagsugo ng 12 espiya nang hayagan, si Joshua ay nagsugo lamang ng dalawang espiya nang palihim.
Mahalaga ang pagkakaibang ito:
Sa Bilang 13:
- naging pulitikal ang misyon
- ang bayan ay natakot
- nagkalat ang kawalan ng pananampalataya
Natuto si Joshua mula sa nakaraang kabiguan.
Ngayon:
- tahimik
- nakatuon
- estratehiko
“mula sa Shittim”
Ang Shittim ang huling kampo ng Israel sa silangan ng Jordan.
Ito rin ang lugar ng pagkakasala ng Israel sa Baal-Peor (Bilang 25), kung saan sila ay nahulog sa pakikiapid at idolatriya.
Kaya ang Joshua 2 ay nagsisimula sa lugar ng nakaraang pagkakamali.
Ipinapakita nito: Ang Diyos ay kayang magpatuloy sa Kanyang bayan kahit mula sa lugar ng kahihiyan.
“lalo na ang Jericho”
Ang Jericho ay isang lungsod na may matibay na kuta.
Strategiko:
- pinoprotektahan ang pasukan ng Canaan
- kontrolado ang pag-akyat mula Jordan Valley
Teolohikal:
- ito ang unang malaking labanan sa pagsakop
Joshua 2:1b
“At sila ay pumasok sa bahay ng isang patutot na ang pangalan ay Rahab…”
Rahab na patutot
Ang salitang Hebreo ay zonah — patutot.
Hindi itinatago ng Biblia ang moral na kalagayan ng mga tauhan nito.
Ngunit ang kanyang trabaho ay nagbibigay rin ng lohikal na dahilan kung bakit madaling makapasok ang mga dayuhan sa kanyang bahay.
Paradox
Ang Israel na bayan ng Diyos ay madalas kumikilos na parang “babaeng taksil” sa espirituwal na kahulugan dahil sa idolatriya.
Samantala, si Rahab na literal na patutot ay nagiging tapat sa Diyos ng Israel.
Ipinapakita nito ang baligtad na prinsipyo ng Diyos:
- Ang mababa ay itinaas
- Ang mapagmataas ay ibinababa
Joshua 2:2–3
Nakarating sa hari ng Jericho na may mga Israelitang espiya.
Prinsipyo
Ang Jericho ay natatakot na bago pa man lumaban ang Israel.
Tinutupad nito ang pangako ng Diyos:
“Ipadadala Ko ang takot sa unahan ninyo…”
Ang Diyos ay lumalaban sa isip at puso ng mga kaaway bago pa man ang pisikal na labanan.
Joshua 2:4–6
Itinago ni Rahab ang mga espiya sa bubong sa ilalim ng flax.
Flax
Ang flax ay ginagamit sa paggawa ng linen.
Ang mga bubong noon ay patag at ginagamit na lugar ng trabaho.
Pagsisinungaling ba ito?
Hindi direktang pinupuri ng Kasulatan ang pagsisinungaling ni Rahab.
Ang pinupuri ay:
- ang kanyang pananampalataya
- ang kanyang katapatan sa Diyos ng Israel
- ang kanyang proteksyon sa mga sugo ng Diyos
Joshua 2:7
Sinundan ng mga tauhan ng Jericho ang mga espiya.
Ang lungsod ay nagsara ng pintuan.
Ironiya
Ang saradong pinto ng Jericho ay hindi makapipigil sa hatol ng Diyos.
Joshua 2:8–11
Ito ang sentrong teolohikal ng kabanata.
Joshua 2:9
“Alam ko na ibinigay na ng Panginoon sa inyo ang lupa…”
Hindi sinabi ni Rahab:
- “Sa palagay ko”
kundi:
- “Alam ko”
Ang pananampalataya ay nagsisimula bago pa man makita ang katuparan.
Joshua 2:10
Binanggit niya:
- ang pagtawid sa Dagat na Pula
- ang pagkatalo kina Sihon at Og
Narinig ng mga bansa ang ginawa ng Diyos.
Joshua 2:11
“Ang Panginoon ninyo ay Diyos sa langit sa itaas at sa lupa sa ibaba.”
Isa itong malinaw na pagpapahayag ng pananampalataya.
Isang Cananeo ang kumikilala sa kaisa-isang Diyos.
Joshua 2:12–14
Humiling si Rahab ng tipanang awa.
“Sumumpa kayo sa Panginoon”
Ginamit niya ang pangalan ng Diyos ng Israel.
Hesed
Ang salitang Hebreo ay tumutukoy sa:
- katapatan sa tipan
- tapat na pag-ibig
- awa sa loob ng relasyon
Joshua 2:15
Ibinaba siya sa lubid mula sa bintana.
Ang bahay ni Rahab ay nasa pader ng lungsod.
Joshua 2:16–21
Ibinigay ang tagubilin ng kaligtasan.
Scarlet cord
Ang pulang lubid ay simbolikong kahalintulad ng Paskuwa:
| Paskuwa | Rahab |
|---|---|
| dugo sa pintuan | pulang lubid sa bintana |
| hatol dumaan | kaligtasan sa loob |
| pananampalataya | pananampalataya |
Joshua 2:22–24
Nagbalik ang mga espiya.
Sabi nila:
“Ibinigay na ng Panginoon ang buong lupa sa atin.”
Walang takot. Walang pag-aalinlangan.
Pangunahing Teolohikal na Tema
1. Ang pananampalataya ay mula sa pakikinig
Ipinapakita ito sa buhay ni Rahab.
2. Tinatanggap ng Diyos ang mga Hentil
Si Rahab ay naging bahagi ng Israel at ng lahi ng Mesiyas.
3. Ang kaligtasan ay pagkapiling sa tipan ng Diyos
Walang neutralidad sa harap ng Diyos.
4. Ang takot ng Diyos ay mas makapangyarihan kaysa pisikal na lakas
Ang Jericho ay natakot bago pa man lumaban ang Israel.
Kaugnayan sa Bagong Tipan
Rahab sa pananampalataya
Binanggit siya sa:
- Hebreo 11:31
- Santiago 2:25
Ipinapakita na ang tunay na pananampalataya ay may gawa.
Sa angkan ng Mesiyas
Ayon sa Mateo 1:5:
- naging bahagi siya ng linya ni David
- at ng Mesiyas na si Yeshua
Buod
Ang Joshua 2 ay hindi lamang tungkol sa espiya.
Ito ay tungkol sa:
- pananampalataya
- pagtubos
- tipan
- at awa ng Diyos
Bago pa man bumagsak ang Jericho sa Joshua 6, ang lungsod ay “nahulog na” sa espirituwal na antas dahil sa takot.
At sa gitna nito, may isang bahay na may pulang lubid — isang larawan ng kaligtasan sa gitna ng hatol ng Diyos.