Josue 4 – Masusing Pag-aaral ng Bibliya
Josue 4:1-3
“At nangyari, nang ang buong bayan ay ganap nang makatawid sa Jordan, nagsalita ang Panginoon kay Josue, na nagsasabi: ‘Pumili kayo ng labindalawang lalaki mula sa bayan, tig-iisa mula sa bawat lipi, at utusan ninyo sila, na nagsasabi: Kumuha kayo rito ng labindalawang bato mula sa gitna ng Jordan, mula sa lugar kung saan matatag na nakatayo ang mga paa ng mga pari. Dadalhin ninyo ang mga ito at ilalagay sa lugar na inyong tutuluyan ngayong gabi.’”
Eksposisyon
Ganap nang nakatawid ang Israel sa Ilog Jordan. Natapos na ang himala, ngunit agad na inilipat ng Diyos ang kanilang pansin mula sa himala mismo tungo sa pag-alala rito.
Ito ay isang paulit-ulit na prinsipyo sa buong Kasulatan.
Gumagawa ang Diyos ng mga dakilang gawa, ngunit nagtatatag din Siya ng mga alaala o mga bantayog upang matiyak na maaalala ng mga susunod na henerasyon ang Kanyang ginawa.
Ang konseptong Hebreo rito ay zikkaron (×–ִ×›ָּרוֹן), na nangangahulugang “alaala” o “paggunita.” Sa pananaw ng Bibliya, ang pag-alala ay hindi lamang simpleng paggunita ng impormasyon; ito ay aktibong pagpapanatili ng pagkakakilanlan sa tipan sa pamamagitan ng makasaysayang alaala.
Ang labindalawang lalaki ay napili na noon pa sa Josue 3:12. Ngayon lamang ipinahayag kung bakit sila pinili.
Ang labindalawang bato ay kumakatawan sa labindalawang lipi ng Israel.
Mahalagang pansinin:
Hindi kinuha ang mga bato sa pampang ng ilog.
Kinuha ang mga ito mula mismo sa lugar kung saan nakatayo ang mga pari na may dalang Kaban ng Tipan.
Kaya ang bantayog ay magiging patotoo sa mismong lugar kung saan pinigil ng kapangyarihan ng Diyos ang normal na takbo ng kalikasan.
Napakahalaga ng bilang na labindalawa sa buong Kasulatan:
Labindalawang lipi ng Israel
Labindalawang bato sa pektoral ng Punong Pari (Exodo 28)
Labindalawang tinapay ng Presensya
Labindalawang apostol sa Bagong Tipan
Ang bilang na ito ay sumasagisag sa bayan ng Diyos na nasa ilalim ng tipan at nagkakaisa bilang isang organisadong sambayanan.
Josue 4:4-8
Tinawag ni Josue ang labindalawang lalaki... at kanilang pinasan ang mga bato sa kanilang mga balikat.
Eksposisyon
Binibigyang-diin ng talata ang pagsunod.
Walang pagtatalo.
Walang debate.
Walang pagtatanong.
Nag-utos si Josue, at sumunod ang mga kinatawan ng mga lipi.
Ang mga bato ay pinasan sa kanilang mga balikat, na nagpapahiwatig na malalaki at mabibigat ang mga ito.
Hindi ito maliliit na batong pampalamuti lamang.
Ang layunin ng mga batong ito ay maging malinaw at permanenteng saksi.
Sa pananaw ng mga Hebreo, ang mga pisikal na bagay ay madalas ginagamit bilang patotoo.
Mga halimbawa:
Ang haliging bato ni Jacob sa Bethel (Genesis 28)
Ang mga batong tipan nina Jacob at Laban (Genesis 31)
Ang altar na itinayo ng mga liping nasa silangan ng Jordan (Josue 22)
Ang mga bagay na ito ay nagsisilbing saksi sapagkat nananatili ang mga ito kahit lumipas ang maraming salinlahi.
Ang bantayog sa Gilgal ay patuloy na magsasalita kahit matagal nang namatay ang mga nakasaksi sa himala.
Josue 4:9
At si Josue ay nagtindig ng labindalawang bato sa gitna ng Jordan...
Eksposisyon
Dito ay lumilitaw ang pangalawang pangkat ng mga bato.
Maraming mambabasa ang hindi napapansin ang detalyeng ito.
Ang unang labindalawang bato ay kinuha mula sa ilog at dinala sa Gilgal.
Ngunit ang ikalawang labindalawang bato ay inilagay mismo ni Josue sa loob ng Jordan.
Kaya mayroong dalawang bantayog.
Unang Bantayog
Matatagpuan sa Gilgal.
Nakikita ng lahat.
Ikalawang Bantayog
Matatagpuan sa gitna ng Jordan.
Karaniwang nakatago sa ilalim ng tubig.
Bakit may dalawang bantayog?
Hindi tahasang ipinapaliwanag ng teksto.
Subalit napansin ng maraming iskolar na ang isang bantayog ay nagpapaalala ng pagpasok ng Israel sa Lupang Pangako, samantalang ang nakatagong bantayog ay tanda ng mismong lugar kung saan pinahinto ng Diyos ang agos ng tubig.
Ang nakatagong mga bato ay nagtuturo ng isang mahalagang katotohanan:
Hindi lahat ng gawa ng Diyos ay makikita ng mga susunod na henerasyon.
May mga patotoong tanging ang mga nakaranas lamang ang lubos na nakaaalam.
Ngunit hindi nakakalimot ang Diyos sa mga iyon.
Josue 4:10-14
Ang mga paring may dalang Kaban ay nanatili sa gitna ng Jordan hanggang matapos ang lahat ng iniutos...
Eksposisyon
Ang Kaban ng Tipan ang sentro ng buong pangyayari.
Hindi nangyari ang himala dahil lamang sa pananampalataya ng Israel.
Nangyari ito dahil ang presensya ng Diyos ang nakatayo sa gitna ng ilog.
Hindi umalis ang mga pari hangga't hindi natatapos ang lahat ng iniutos ng Diyos.
Ipinapakita nito ang kaayusan ng Diyos.
Walang minadali.
Walang iniwang hindi natapos.
Sinasabi sa talata 14:
“Sa araw na iyon ay itinaas ng Panginoon si Josue sa paningin ng buong Israel.”
Ito ang katuparan ng ipinangako ng Diyos sa Josue 3:7.
Kung paanong pinatunayan si Moises sa harap ng Israel sa pamamagitan ng mga himala, gayundin ngayon ay pinagtibay si Josue bilang piniling pinuno ng Diyos.
Pansinin:
Hindi si Josue ang nagtaas sa kanyang sarili.
Ang Diyos ang nagtaas kay Josue.
Sa Bibliya, ang tunay na pamumuno ay nagmumula sa pagtatalaga ng Diyos, hindi sa sariling promosyon.
Josue 4:15-18
Iutos mo sa mga pari na may dalang Kaban ng Patotoo na umahon mula sa Jordan.
Eksposisyon
Natapos ang himala sa parehong paraan kung paano ito nagsimula.
Hindi dahan-dahang bumalik ang tubig.
Ipinahihiwatig ng teksto na nang makaahon ang mga pari mula sa tuyong ilog, agad bumalik ang Jordan sa normal nitong agos.
Ganap na kontrolado ng Diyos ang ilog.
Sinasadyang ipaalala ng pangyayaring ito ang pagtawid sa Dagat na Pula.
Dagat na Pula
Moises
Paglabas mula sa Ehipto
Kapanganakan ng bansa ng Israel
Ilog Jordan
Josue
Pagpasok sa mana
Simula ng pananakop sa Canaan
Ipinapakita ng pagkakatulad na ito ang pagpapatuloy ng plano ng Diyos.
Ang Diyos na tumubos sa Israel ay Siya ring Diyos na nagdala sa kanila upang tanggapin ang Kanyang mga pangako.
Josue 4:19
Umahon ang bayan mula sa Jordan sa ikasampung araw ng unang buwan.
Eksposisyon
Napakahalaga ng petsang ito.
Ang ikasampung araw ng unang buwan (Nisan 10) ang araw kung kailan pipiliin ng Israel ang kordero para sa Paskuwa ayon sa Exodo 12:3.
Hindi ito aksidente.
Pumasok ang Israel sa Lupang Pangako sa parehong araw na tradisyunal na pinipili ang korderong pampaskuwa.
Pinagdurugtong nito ang pagtubos at mana.
Bago matanggap ng Israel ang kanilang mana, kailangan muna nilang maranasan ang pagtubos.
Ganito rin ang pattern sa Bagong Tipan.
Bago matanggap ng mga mananampalataya ang kaharian ng Diyos, kailangan muna silang tubusin sa pamamagitan ng Kordero ng Diyos.
Josue 4:20-24
Ang mga batong ito na kanilang kinuha mula sa Jordan ay itinindig ni Josue sa Gilgal.
Eksposisyon
Ipinaliwanag ngayon ni Josue ang layunin ng bantayog.
Talata 21-22
“Kapag tinanong kayo ng inyong mga anak...”
Ang bantayog ay instrumento ng pagtuturo.
Inaasahan ng Diyos na magtatanong ang mga susunod na henerasyon.
At inaasahan din Niya na sasagot ang mga magulang.
Ang pananampalataya sa Israel ay idinisenyo upang maipasa sa loob ng pamilya.
Ang mga bato ay nagsisilbing panimula ng pag-uusap tungkol sa tipan ng Diyos.
Talata 23
“Sapagkat pinatuyo ng Panginoon ninyong Diyos ang tubig ng Jordan sa harap ninyo...”
Ikinokonekta ni Josue ang pagtawid sa Jordan at ang pagtawid sa Dagat na Pula.
Ang kasaysayan ng Israel ay isang tuluy-tuloy na kuwento ng katapatan ng Diyos.
Ang parehong Diyos ang kumilos sa dalawang pangyayaring ito.
Kailangang maunawaan ng bagong henerasyon na sila ay bahagi ng isang kasaysayan ng tipan na nagsimula kina Abraham, Isaac, Jacob, Moises, at ngayon ay kay Josue.
Talata 24
“Upang malaman ng lahat ng mga bayan sa lupa na makapangyarihan ang kamay ng Panginoon...”
Dito makikita ang mas malawak na layunin ng himala.
Hindi lamang ito para sa Israel.
Ito rin ay para sa mga bansa.
Ang mga gawa ng Diyos sa Israel ay nilayong maghayag ng Kanyang kaluwalhatian sa buong mundo.
Ang pariralang “kamay ng Panginoon” ay karaniwang ginagamit sa Bibliya upang ilarawan ang aktibong pakikialam ng Diyos sa mga pangyayari ng tao.
Dalawa ang pangunahing layunin:
1. Layuning Pandaigdigan (Evangelistic Purpose)
Upang makilala ng mga bansa ang kapangyarihan ng Diyos.
2. Layuning Tipan (Covenant Purpose)
Upang matutong matakot ang Israel sa Panginoon magpakailanman.
Ang pagkatakot sa Diyos sa Bibliya ay nangangahulugan ng paggalang, pagpapasakop, at katapatan sa tipan.
Mga Pangunahing Temang Teolohikal ng Josue 4
1. Inuutusan ng Diyos ang Kanyang Bayan na Mag-alala
Ang pananampalataya ay napapanatili sa pamamagitan ng pag-alala sa mga gawa ng Diyos.
Ang pagkalimot ay madalas na humahantong sa paglayo sa Diyos at sa pagsuway.
Sa buong Kasulatan, ang mga bantayog ay nagsisilbing tagapag-ingat ng pagkakakilanlan sa tipan.
2. Ang mga Magulang ang Pangunahing Tagapagturo ng Pananampalataya
Ang mga bato ay itinayo upang magtanong ang mga anak.
Ang tahanan ang pangunahing lugar ng pagdidisipulo.
Ang tunay na pananampalataya ay dapat maipasa sa susunod na salinlahi.
3. Ang Presensya ng Diyos ang Nagbibigay ng Tagumpay
Ang Kaban ng Tipan ang sentro ng himala.
Ang tagumpay ng Israel ay hindi nakasalalay sa lakas ng kanilang hukbo kundi sa presensya ng Diyos.
4. Si Josue ay Ganap nang Itinatag Bilang Kahalili ni Moises
Publikong pinagtibay ng Diyos ang kanyang awtoridad.
Ganap nang naisakatuparan ang paglipat ng pamumuno.
Ngayon ay sinusunod ng Israel si Josue gaya ng pagsunod nila kay Moises.
5. Nauuna ang Pagtubos Bago ang Mana
Pumasok ang Israel sa Canaan sa Nisan 10, ang araw ng pagpili ng korderong pampaskuwa.
Ipinakikita nito ang kaugnayan ng kaligtasan at mana.
Una munang tinutubos ng Diyos ang Kanyang bayan bago Niya ibigay ang mga pagpapala ng tipan.
6. Ang mga Gawa ng Diyos ay Para Rin sa mga Bansa
Ang mga himala sa Israel ay hindi nilayon na manatiling lihim.
Layunin ng Diyos na makilala ng lahat ng mga bansa ang Kanyang kapangyarihan at kaluwalhatian.
Mga Koneksiyong Mesyaniko
Si Josue (Yehoshua) ay nagsisilbing propetikong anino ng Mesiyas na si Yeshua.
Kung paanong pinangunahan ni Josue ang Israel sa pagtawid sa Jordan patungo sa kanilang mana, gayundin pinangungunahan ni Yeshua ang bayan ng Diyos tungo sa kanilang walang hanggang mana sa Kaharian ng Diyos.
Ang mga batong alaala ay nagpapaalala ng kahalagahan ng paggunita sa mga gawa ng pagtubos ng Diyos.
Sa Brit Hadashah (Bagong Tipan), nagtatag si Yeshua ng sarili Niyang alaala sa pamamagitan ng tinapay at saro nang sabihin Niya:
“Gawin ninyo ito bilang pag-alaala sa Akin.”
Ang pagtawid sa Jordan ay larawan ng isang mahalagang paglipat:
Mula sa ilang patungo sa mana
Mula sa pangako tungo sa katuparan
Mula sa paglalagalag tungo sa pagmamay-ari ng mga pagpapala ng tipan
Samakatuwid, itinuturo ng Josue 4 na dapat patuloy na alalahanin ng bayan ng Diyos ang Kanyang makapangyarihang mga gawa, ituro ang mga ito nang tapat sa mga susunod na henerasyon, at magtiwala na ang Diyos na nagsimula ng pagtubos ay Siya ring Diyos na magdadala sa lahat ng Kanyang mga pangako tungo sa ganap na katuparan.