Josue 4 – SOAP Study
Scripture
Josue 4 ay naglalahad ng pagtawid ng Israel sa Ilog Jordan patungo sa Lupang Pangako. Matapos tumayo ang mga pari na may dalang Kaban ng Tipan (Ark of the Covenant) sa gitna ng ilog at mahimalang maputol ang agos ng tubig, iniutos ng Diyos kay Josue na pumili ng labindalawang lalaki—isa mula sa bawat tribo—upang kumuha ng labindalawang bato mula sa ilalim ng Jordan at itayo ang mga ito bilang alaalang bantayog sa Gilgal (Josue 4:1–8).
Nagpatayo rin si Josue ng labindalawang bato sa mismong gitna ng Jordan, sa lugar kung saan tumayo ang mga pari (tal. 9). Tumawid ang buong bayan sa tuyong lupa habang nananatili ang Kaban sa ilog hanggang sa ganap na maisagawa ang lahat ng iniutos ng Diyos (tal. 10–18). Nang makaahon ang mga pari mula sa Jordan, bumalik ang tubig sa normal nitong pag-agos (tal. 18).
Nagtapos ang kabanata sa pagtigil ng Israel sa Gilgal, kung saan itinayo ang mga batong alaala. Ipinaliwanag ni Josue na ang mga batong ito ay magsisilbing patotoo para sa mga susunod na salinlahi, upang maalala nila na pinatuyo ng Diyos ang Jordan gaya ng pagpapatuyo Niya noon sa Dagat na Pula. Ginawa Niya ito upang makilala ng lahat ng mga bayan sa lupa ang kapangyarihan ng Panginoon at upang matutong matakot at gumalang ang Israel sa Kanya magpakailanman (tal. 19–24).
Observation
1. Ang mga Batong Alaala ay Saksi ng Tipan (tal. 1–8)
Sa sinaunang Malapit na Silangan (Ancient Near East), karaniwan nang ginagamit ang mga bato bilang mga saksi sa mga tipan at sa mga dakilang gawa ng Diyos. Ang labindalawang bato ay kumakatawan sa labindalawang tribo ng Israel, na nagpapakita na ang himala ay para sa buong sambayanan ng tipan at hindi lamang para sa isang grupo.
Ang Hebreong konsepto ng zikkaron (alaala o memorial) ay higit pa sa simpleng pag-alala ng mga pangyayari. Ito ay tumutukoy sa muling pagdadala sa kamalayan ng mga dakilang gawa ng Diyos upang mapanariwa ang pananampalataya. Ang mga bato ay hindi ginawa upang sambahin kundi upang magsilbing kasangkapan sa pagtuturo at pagpapatotoo tungkol sa katapatan ng Diyos.
Alam ng Diyos na ang mga susunod na salinlahi ay hindi personal na makakakita ng pagtawid sa Jordan. Kaya't nagtatag Siya ng isang nakikitang paalala upang mapanatili ang alaala ng Kanyang tipan sa bawat henerasyon.
2. Inuutusan ng Diyos ang Kanyang Bayan na Alalahanin (tal. 6–7, 21–22)
Dalawang beses na binigyang-diin sa kabanatang ito ang tanong ng mga anak:
“Ano ang kahulugan ng mga batong ito?”
Ipinapakita nito na ang pananampalataya sa Bibliya ay hindi dapat manatili sa isang henerasyon lamang. Ang mga gawa ng Diyos ay dapat maipasa sa pamamagitan ng pagtuturo at patotoo.
Ang kasaysayan ng Israel ay hindi lamang pambansang kasaysayan; ito ay kasaysayan ng pagliligtas ng Diyos (salvation history). Ang pananagutan ay nasa mga magulang at mga pinuno upang ipaliwanag sa mga susunod na henerasyon ang ginawa ng Diyos para sa Kanyang bayan.
Ito ay pagpapatuloy ng prinsipyong tipan na unang malinaw na ipinahayag sa Deuteronomio: ang katotohanan ng Diyos ay dapat masikap na ituro sa mga anak.
3. Si Josue ay Itinatatag Bilang Kahalili ni Moises (tal. 10–14)
Sinasabi ng talata 14 na itinaas ng Panginoon si Josue sa paningin ng buong Israel.
Ito ay katulad ng ginawa ng Diyos kay Moises sa pagtawid sa Dagat na Pula. Ang pagtawid sa Jordan ay nagsisilbing pampublikong pagpapatunay na si Josue ang piniling lider ng Diyos upang humalili kay Moises.
Samakatuwid, ang himala ay hindi lamang tungkol sa pagpasok sa Canaan. Ito rin ay tungkol sa pagpapatunay ng awtoridad ng lingkod na pinili ng Diyos upang mamuno sa Kanyang bayan.
4. Ang Kaban ng Tipan ang Sentro ng Himala (tal. 10–18)
Paulit-ulit na binabanggit sa kabanatang ito ang Kaban ng Tipan.
Hindi huminto ang tubig dahil sa pananampalataya lamang ng Israel, sa kanilang lakas militar, o maging sa kakayahan ni Josue bilang lider. Ang himala ay nangyari dahil ang presensya ng Diyos ang nasa gitna ng Jordan.
Ang Kaban ay sumasagisag sa trono ng Diyos sa gitna ng Kanyang bayan. Kaya ang pangunahing pokus ng salaysay ay hindi heograpikal kundi teolohikal. Ang tagumpay at mana ng bayan ng Diyos ay nakasalalay sa Kanyang presensya.
5. Ang Pagtawid sa Jordan ay Salamin ng Pagtawid sa Dagat na Pula (tal. 23–24)
Tahasan na iniuugnay ni Josue ang himala sa Jordan sa himala sa Dagat na Pula.
Itinuturo nito ang pagpapatuloy ng katapatan ng Diyos sa bawat henerasyon. Ang Diyos na nagligtas sa Israel mula sa Egipto ay Siya ring Diyos na nagdala sa kanila sa kanilang minanang lupain.
Makikita rin dito ang isang paulit-ulit na huwaran sa buong Kasulatan:
Ang pagtubos ay nauuna sa mana.
Ang pagliligtas ay nauuna sa pag-aangkin ng pangako.
Ang kapangyarihan ng Diyos ang nagtitiyak sa katuparan ng Kanyang mga pangako.
6. Ang Layunin ng Diyos ay Higit pa sa Israel (tal. 24)
Dalawa ang layunin ng bantayog:
Una, upang malaman ng lahat ng mga bansa sa lupa ang kapangyarihan ng Panginoon.
Ikalawa, upang matutong matakot, gumalang, at sumunod ang Israel sa Panginoon magpakailanman.
Ang mga gawa ng Diyos sa Israel ay hindi kailanman nilayong manatiling lihim. Tinawag ang Israel upang maging saksi sa mga bansa.
Ito ay paunang anino ng mas malawak na tema ng Bibliya na ang kaluwalhatian ng Diyos ay darating sa lahat ng mga bansa sa pamamagitan ng Kanyang plano ng pagtubos.
Application
1. Magtayo ng mga “Alaala” ng Katapatan ng Diyos
Maaaring hindi tayo nagtatayo ng mga bantayog na bato ngayon, ngunit dapat tayong magkaroon ng sinasadyang paraan ng pag-alala sa mga ginawa ng Diyos.
Ang mga sinagot na panalangin, mga panahong pinagkalooban Niya tayo ng pangangailangan, mga pagkakataong iniligtas Niya tayo sa pagsubok, at mga yugto ng paglago sa pananampalataya ay hindi dapat makalimutan.
Ang pananampalatayang nakakalimot sa nakaraang katapatan ng Diyos ay madaling madaig ng takot tungkol sa hinaharap.
2. Ituro ang mga Gawa ng Diyos sa Susunod na Henerasyon
Malaking diin ang ibinigay ng Josue 4 sa pagpapaliwanag ng mga gawa ng Diyos sa mga anak.
Ang pananampalatayang Kristiyano ay hindi nananatili dahil lamang sa tradisyon o kultura. Kailangang marinig, maunawaan, at personal na tanggapin ng bawat henerasyon ang katotohanan ng Diyos.
May pananagutan ang mga magulang, pastor, at mga lider na ipasa ang patotoo ng katapatan ng Diyos.
3. Mas Mahalaga ang Presensya ng Diyos kaysa Kakayahan ng Tao
Nakatawid ang Israel dahil ang Diyos ang nanguna sa kanila.
Gayundin sa ating buhay, pamilya, ministeryo, at hanapbuhay, ang tunay na tagumpay ay hindi nakasalalay sa ating kakayahan kundi sa presensya at paggabay ng Diyos.
4. Ang Nakaraang Katapatan ng Diyos ay Batayan ng Pagtitiwala Ngayon
Ang Diyos na nagpahinto sa tubig ng Dagat na Pula ay Siya ring Diyos na nagpahinto sa tubig ng Jordan.
Dahil hindi nagbabago ang Kanyang karakter, maaari tayong humarap sa mga hamon ng kasalukuyan nang may pagtitiwala. Ang Kanyang katapatan noon ay katibayan na Siya rin ay magiging tapat ngayon at sa hinaharap.
5. Mamuhay Bilang Patotoo sa Mundo
Isa sa mga layunin ng himala ay upang makilala ng lahat ng bansa ang kapangyarihan ng Diyos.
Gayon din naman, tinatawag ang mga mananampalataya ngayon upang maging buhay na patotoo tungkol sa pagliligtas at katapatan ng Panginoon. Ang ating buhay ay dapat magturo sa iba patungo sa katotohanan ng Diyos.
Prayer
Aming Ama sa Langit,
Maraming salamat sa Iyong walang hanggang katapatan sa bawat salinlahi. Kung paanong ligtas Mong inakay ang Israel sa pagtawid sa Jordan, patuloy Mo ring ginagabayan ang Iyong bayan ayon sa Iyong mga pangako.
Tulungan Mo kaming huwag kalimutan ang Iyong mga ginawa sa aming buhay. Bigyan Mo kami ng pusong laging nag-aalaala ng Iyong kabutihan at mga labing handang magpahayag ng Iyong makapangyarihang gawa sa mga susunod na henerasyon.
Turuan Mo kaming umasa sa Iyong presensya at hindi sa aming sariling lakas. Patatagin Mo ang aming pananampalataya sa pamamagitan ng alaala ng Iyong katapatan noon upang makapagtiwala kami sa Iyo sa bawat hamon ng kasalukuyan at hinaharap.
Nawa'y maging buhay na bantayog ang aming mga buhay na magtuturo sa iba tungkol sa Iyong kapangyarihan, biyaya, at tapat na pag-ibig sa tipan. Hayaan Mong makilala Ka ng mga bansa bilang nag-iisang tunay na Diyos.
Sa pangalan ni Jesus, Amen.